Maksymilian Klinicki

Urodził się w Brodnicy w 1916 roku. Po ukończeniu szkoły zgłosił się do Wojska Polskiego i od 1936 roku był podoficerem zawodowym, walcząc m.in. w 67. pułku piechoty.

We wrześniu 1939 roku brał udział w obronie Przemyśla, a 17 września przekroczył granicę polsko-węgierską; był internowany na Węgrzech. W maju 1940 trafił do Syrii, gdzie formowała się Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich; walczył m.in. w Tobruku i Gazala. Następnie służył w 3. Dywizji Strzelców Karpackich i przeszedł kursy dowódców.

Po przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony 14 lutego 1944 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza i przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. Zrzut dokonano w nocy z 30 na 31 maja 1944 roku w operacji Weller 30; otrzymał przydział do oddziału partyzanckiego Grom (Kedyw Okręgu Kraków AK), jako dowódca oddziału. Brał udział w walkach o Repubicę Pińczowską, m.in. 26 lipca pod Sielcem z policją niemiecką i ukraińską. Po połączeniu Gromu ze Skokiem był dowódcą połączonego oddziału Grom-Skok. W lecących dniach prowadził ten oddział na koncentrację 1 sierpnia 1944 roku i stoczył pod Goszczą bitwę przerwaną przez atak niemieckiego myśliwca. Od sierpnia walczył jako dowódca 3. kompanii samodzielnego batalionu partyzanckiego Skała; od 1 stycznia 1945 roku pełnił obowiązki dowódcy batalionu. Na początku 1945 roku został aresztowany przez UB; 15 września umorzono postępowanie karne prowadzone przeciw niemu.

Powrócił do Brodnicy. W latach 1946–1949 był współwłaścicielem sklepu, potem pracował w Zakładach Mięsnych i innych. Od 1982 roku na emeryturze. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Brodnicy.