Biografia
Emil Just urodzony 18 czerwca 1885 w Brodnicy i zmarły 21 stycznia 1947 w Kownie, był niemieckim generałem majorem. W czasie I wojny światowej dosłużył się stopnia kapitana. Od listopada 1918 do sierpnia 1919 dowodził Grenzschutz-Bataillon III w Bydgoszczy, który zwalczał powstańców wielkopolskich. Do końca stycznia 1920 służył w berlińskiej policji. W 1924 wstąpił do Abwehry.
Podczas II wojny światowej pełnił funkcję attaché wojskowego w Rumunii oraz dowódcę Nadkomendantury Polowej w okupowanej Litwie. W październiku 1942 awansował do stopnia Generalmajor. Zwolniony ze służby 31 stycznia 1945 roku, wrócił do Berlina. Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną został aresztowany przez Sowietów i stracony w styczniu 1947 roku pod zarzutem popełnienia zbrodni wojennych.
Zobacz pełny artykuł na Wikipedii
Osiągnięcia
- Krzyż Żelazny I klasy – 1915
- Medal Wojenny – 1917
- Krzyż Zasługi Wojennej I klasy – 1942
- Srebrny Krzyż Niemiecki – 1944